ค่ายแลกเปลี่ยนสองวัฒนธรรมไทย-สิงคโปร์

ประสบการณ์ของ ปารวีย์ ถนอมทรัพย์ หรือ ออย หนึ่งในอาสาสมัครไทยที่เข้าร่วมค่ายแลกเปลี่ยนสองวัฒนธรรมไทย-สิงคโปร์ เมื่อ 26 พฤศจิกายน - 8 ธันวาคม 2558

 เหตุผลแรกที่ตัดสินใจเข้าร่วมโครงการในครั้งนี้คือต้องการฝึกภาษาและหาประสบการณ์ใหม่ ๆ ก่อนเริ่มทำงาน ยอมรับเลยว่าค่ายนี้เป็นค่ายอาสาครั้งแรกที่ไปกับเพื่อนแค่ 2 คน แบบไม่รู้จักใครเลย ไม่รู้ว่าจะต้องไปเจออะไรบ้าง ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ได้ไหมในระยะเวลาค่ายสองสัปดาห์ จะสื่อสารกับชาวสิงคโปร์ได้ไหม เพราะส่วนตัวเป็นคนที่พื้นฐานภาษาไม่ค่อยดี แอบมีความรู้สึกกลัวและกังวลอยู่บ้าง แต่ตัดสินใจแล้วยังไงก็ต้องเดินหน้าต่อไปค่ะ วันแรกที่ไปถึงได้รับการต้อนรับอย่างดีจากคุณแม่ป้อเจ้าของบ้านพักโฮมสเตย์ และพี่จ๋อมแจ๋มพี่คนไทยประจำค่าย รู้สึกประทับใจมากค่ะ พี่เค้าดูแลและให้คำแนะนำเราอย่างดี ตอนแรกแอบเกรง ๆ เพราะพี่เค้าเป็นคนเสียงดัง แต่พอได้รู้จักมาก ๆ ขึ้นพี่เค้าเป็นคนใจดีมากและตลกมากเช่นกันค่ะ บ้านที่พักอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ มีกลิ่นไอของวิถีชาวบ้านดั่งเดิมอย่างสมบูรณ์แบบ ทุกบ้านรู้จักกัน ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นเหมือนได้อยู่บ้านเลยค่ะ และที่ขาดไม่ได้เลยคือคณะครูและน้อง ๆ ชาวสิงคโปร์เพื่อนร่วมค่ายของเรา ทุกคนน่ารักมาก กิจกรรมหลัก ๆ ของเราคือการสอนภาษาอังกฤษให้กับเด็กโรงเรียนต่าง ๆ ตั้งแต่โรงเรียนในชนบทจนไปถึงโรงเรียนประจำอำเภอ น้อง ๆ ชาวสิงคโปร์จะเป็นผู้วางแผนและเตรียมการสอนค่ะ

ส่วนใหญ่เราจะเป็นล่ามระหว่างชาวสิงคโปร์กับเด็กนักเรียนและแม่ ๆ เจ้าของบ้านพักโฮมสเตย์ค่ะ บางครั้งเรายังต้องแปลภาษาเหนือมาเป็นภาษากลางแล้วค่อยแปลเป็นอังกฤษอีกทีค่ะ ถึงแม้ว่าฟังดูอาจจะดูวุ่น ๆ ไปบ้างแต่กลับรู้สึกสนุกและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกค่ะ ทุก ๆ วันที่เราอยู่ด้วยกัน กินข้าวด้วยกัน เล่นกัน ทำกิจกรรมร่วมกัน แม้ว่าเราจะต่างชาติ ต่างภาษากันแต่เราก็รู้สึกผูกพันเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกันเลยค่ะ น้องชาวสิงคโปร์บางคนพูดเร็วไปบ้าง บางครั้งฉันก็ฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง (เนื่องจากภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ดีมากอยู่แล้ว) แต่หลังจากที่อยู่ด้วยกันมาเกือบสองอาทิตย์ ฉันอยากบอกว่าฉันเริ่มฟังเค้ารู้เรื่องแล้วค่ะ แม้ว่าทักษะการพูดของฉันจะยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ฉันรู้สึกว่าการมาค่ายครั้งนี้คุ้มยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก ฉันได้รับมิตรภาพจากทุก ๆ คนทั้งคนไทยและสิงคโปร์ ได้รับประสบการณ์แปลกใหม่ ได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย บางสิ่งฉันเคยคิดว่าฉันรู้อยู่แล้ว แต่ค่ายนี้สอนให้ฉันรู้ว่า บางครั้งคุณจะไม่มีวันเข้าใจในสิ่งที่คุณรู้อย่างแท้จริง จนกว่าคุณจะได้สัมผัสกับมันด้วยตัวเอง ฉันไม่รู้จะใช้คำไหมมาอธิบายความรู้สึกทั้งหมดของฉันได้อย่างไร ฉันคงพูดได้แค่คำว่า ขอบคุณขอบคุณทุกคนจริง ๆ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง ทุกความรู้สึก ฉันยังจำวันสุดท้ายที่เราต้องจากกันได้ ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากได้กอดทุกคนอีกสักครั้ง Miss you so much, every one.

 


 

Comments